Σε μια εποχή όπου οι θεοί άκουγαν ακόμη τους αναστεναγμούς των ανθρώπων, ζούσαν δυο αδέλφια, η Κασσάνδρα και ο Λύκιος. Μεγάλωσαν μαζί, μα η μοίρα τους χώρισε όταν η Κασσάνδρα απέκτησε ένα σπάνιο χάρισμα: να βλέπει τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από τα λόγια. Το χάρισμα όμως έγινε βάρος· οι άνθρωποι την αμφισβητούσαν, κι ακόμη κι ο Λύκιος άρχισε να φοβάται αυτό που δεν μπορούσε να εξηγήσει.
Μια νύχτα, την ώρα που η θάλασσα έλαμπε κάτω από το φως των άστρων, εμφανίστηκε μπροστά στην Κασσάνδρα η Παλλάδα Αθηνά. Στο χέρι της κρατούσε έναν βαθύ μπλε λίθο, σκαλισμένο σαν μικρός ουρανός· τον Σοδαλίτη.
«Η αλήθεια σου είναι καθαρή,» της είπε η θεά, «μα χωρίς εμπιστοσύνη μοιάζει σε ανέμους που μιλούν σε κλειστά παράθυρα. Πάρε αυτόν τον λίθο. Θα γίνει γέφυρα ανάμεσα στις καρδιές.»
Η Κασσάνδρα άγγιξε τον Σοδαλίτη και ένιωσε την ψυχή της να ησυχάζει, σαν να καθάρισε ο νους από θύελλες. Το επόμενο πρωί πλησίασε τον αδελφό της. Όταν εκείνος κράτησε τον λίθο, είδε —όχι με τα μάτια, αλλά με την καρδιά— πως η αλήθεια της αδελφής του δεν ήταν απειλή, αλλά φως.
Από τότε, τα δύο αδέλφια βάδισαν ξανά ενωμένα. Και ο Σοδαλίτης έμεινε για τους ανθρώπους ο λίθος της εμπιστοσύνης: αυτός που μαλακώνει τον νου, ανοίγει τον διάλογο και ξαναδένει τις σχέσεις εκεί όπου η αμφιβολία είχε ρίξει σκιά.
Προϊόντα με Σοδαλίτη εδώ
