Λένε πως κάποτε, στα χρόνια που οι θεοί περπατούσαν ακόμη στις σκιερές χαράδρες του Ολύμπου, ζούσε ένας νεαρός κυνηγός ονόματι Αρύων. Ανδρείος δεν ήταν· τουλάχιστον όχι ακόμη. Οι φόβοι του, πιο παλιοί κι από την παιδική του μνήμη, υψώνονταν σαν όρη γύρω του και τον κρατούσαν δεμένο στη σιωπή του δάσους.
Μια νύχτα, καθώς η ομίχλη κυλούσε ανάμεσα στα πεύκα, εμφανίστηκε μπροστά του η Εκάτη, κυρά των σταυροδρομιών και γνώστρια των κρυφών σκέψεων των ανθρώπων. Στο χέρι της κρατούσε μια μικρή, σκοτεινή πέτρα που έμοιαζε να κρατά μέσα της το ίδιο το φως της σελήνης — τον Καπνία.
«Αρύων», του είπε με φωνή που έμοιαζε με ψίθυρο ανέμου, «οι φόβοι δεν πολεμιούνται με βία, αλλά με καθαρή όραση. Κράτησε αυτόν τον λίθο. Θα σου δείξει πως το σκοτάδι είναι απλώς δρόμος πριν το φως.»
Ο νεαρός άγγιξε τον Καπνία και αισθάνθηκε σαν να διαλύθηκαν οι σκιές γύρω του. Δεν εξαφανίστηκαν — μα φανερώθηκαν για αυτό που πραγματικά ήταν: ανεπίλυτες σκέψεις, παλιές μνήμες, τίποτε περισσότερο. Και τότε κατάλαβε πως η καρδιά του είχε δύναμη μεγαλύτερη από το σκοτάδι.
Από εκείνη τη νύχτα ο Αρύων περπατούσε στο δάσος χωρίς τρόμο· κι όταν ο άνεμος μούγκριζε, εκείνος χαμογελούσε, γιατί ήξερε πια πως ο φόβος είναι μόνο καπνός μπροστά σε ψυχή που έχει μάθει να βλέπει καθαρά.
Κι έτσι ο Καπνίας, ο λίθος που ξορκίζει τους φόβους, έμεινε από τότε σύμβολο θάρρους και εσωτερικής διαύγειας — κρυφό δώρο της θεάς σε όσους τολμούν να κοιτάξουν μέσα τους.
Προϊόντα με Καπνία εδώ
