Λένε πως, στα παλιά χρόνια, όταν ακόμη οι άνθρωποι περπατούσαν πιο κοντά στους θεούς, η Ήρα παρακολουθούσε τις γυναίκες με ξεχωριστή στοργή. Έβλεπε τις καρδιές τους να δοκιμάζονται από ζήλιες, από κακοπροαίρετο λόγο, από βλέμματα που λύγιζαν τη θέληση.
Μια μέρα, λένε, η θεά βρήκε μια νέα γυναίκα να κλαίει δίπλα σε μια πηγή.
Όχι από λύπη, μα από υπερβολική ευαισθησία:
«Παίρνω πάνω μου κάθε κακία, ακόμη κι όταν δεν με αφορά»
είπε η κοπέλα,
«κι η ψυχή μου θολώνει σαν νερό που το ταράζουν πέτρες».
Η Ήρα, συγκινημένη, άγγιξε το νερό της πηγής.
Το νερό καθάρισε ακαριαία και στο βάθος του φάνηκε ένα μικρό, πράσινο φως,
σαν ανάσα της άνοιξης που εγκλωβίστηκε σε κρύσταλλο.
«Πάρε το» είπε η θεά.
«Είναι ένα δώρο από την ίδια τη γη.
Το χρώμα της αλήθειας που δεν θολώνει,
η πέτρα που κρατά μακριά ό,τι σκοτεινιάζει την καρδιά».
Ήταν το πρώτο Σμαράγδι.
Και από τότε, όσοι το φορούν λέγεται πως νιώθουν
την ψυχή τους πιο ήρεμη,
τη σκέψη τους πιο καθαρή,
και την καρδιά τους προφυλαγμένη από κακή ενέργεια και λόγια που πληγώνουν.
Έτσι το σμαράγδι έγινε σύμβολο πίστης, ακεραιότητας και εσωτερικής δύναμης—
ο λίθος που δεν λάμπει μόνο στο φως,
αλλά λάμπει από μέσα,
όπως αυτός που βρίσκει ξανά την αξία του και στέκεται όρθιος.
Προϊόντα με Σμαράγδι εδώ
