Λένε πως σε νύχτες όπου η σελήνη κρύβεται πίσω από διάφαλα πέπλα,
η Αφροδίτη περνά αθόρυβα μέσα από τους ατμούς των ονείρων,
εκεί όπου συναντιούνται οι ανείπωτες επιθυμίες
και τα μισοσβησμένα συναισθήματα.
Εκεί, σε έναν τόπο που δεν ανήκει ούτε στη γη ούτε στον ουρανό,
η θεά άκουσε κάποτε μια καρδιά να χτυπά
όχι από έρωτα ανεκπλήρωτο,
μα από αγάπη που είχε δοθεί ολοκληρωτικά.
Ο ήχος αυτός έμοιαζε με σιωπή που φωτίζει.
Η Αφροδίτη άγγιξε τον παλμό με τα δάχτυλά της,
και από την αφή γεννήθηκε μια αχνή ρόδινη σπίθα
που κύλησε απαλά στη γη.
Έπεσε πάνω σε έναν άχρωμο χαλαζία
και τον πλημμύρισε με το χρώμα
όλων όσων δεν τολμήθηκαν,
όλων όσων ειπώθηκαν μόνο μέσα στην ψυχή.
Έτσι εμφανίστηκε ο Ροζ Χαλαζίας –
ο λίθος που θυμάται την αγάπη στις πιο κρυφές μορφές της,
εκείνη που δεν εκφράζεται,
εκείνη που δεν ζητά,
εκείνη που απλώς υπάρχει.
Και λένε πως όποιος τον κρατά σιωπηλά μέσα στη νύχτα
μπορεί για μια στιγμή να νιώσει
όχι την αγάπη που έχει ζήσει,
αλλά την αγάπη που τον περιμένει –
κρυμμένη,
έτοιμη,
σαν μυστικό που θέλει να αποκαλυφθεί
μα μόνο σε εκείνον που μπορεί να το ακούσει.
Προϊόντα με Ροζ Χαλαζία εδώ
