Όταν ο κόσμος ήταν ακόμη νέος και οι πρώτες θεϊκές δυνάμεις πάλευαν να χαράξουν μορφή στο άμορφο χάος, μια αρχαία σκιά σηκώθηκε από τα βάθη της γης.
Ήταν ο Έρεβος, ο πανάρχαιος άρχοντας του αβυσσαλέου σκότους,
κι η ανάσα του πάγωνε το φως όπου κι αν περνούσε.
Οι θεοί πολεμούσαν, μα κανείς δεν μπορούσε να αντέξει την αρχέγονη ισχύ του.
Τότε σηκώθηκε η Ηώ, εκείνη που είχε γεννηθεί από την ίδια σπίθα που άναψε τον ουρανό.
Ήξερε πως το σκότος δεν νικιέται με βία·
μονάχα με μια λάμψη που δεν σβήνει.
Έσφιξε στα χέρια της τη φωτιά της δημιουργίας
και τη χτύπησε κατάστηθα στο έρεβος της γης.
Η γη ράγισε,
και μέσα από τη ρωγμή ξεπήδησε όλο το φως που μπορούσε να αντέξει θνητή ύλη.
Ο βράχος πάγωσε γύρω του για να το συγκρατήσει,
και μεταμορφώθηκε σε κρύσταλλο καθαρό, αδάμαστο —
τον πρώτο Λευκό Χαλαζία.
Έτσι φυλακίστηκε ο Έρεβος κάτω από το φως που δεν δύει·
κι ο χαλαζίας έγινε σύμβολο νίκης,
θύμηση πως ακόμη και το αρχαιότερο σκοτάδι
υποχωρεί όταν μπροστά του στέκεται
η φωτιά της πρώτης δημιουργίας.
Προϊόντα με Λευκό Χαλαζία εδώ
